كارخانه نيروسازی انقلاب بايد دوباره راه بيفتد
آرمان اصلي انقلاب، تنها اين نبود که عناصر رژيم سابق بروند و نيروهاي مردمي جای آنان بيايند. این مقدمهاي بود براي رسيدن به هدفي بزرگتر که همان ايجاد جامعهاي آرماني است. در اين حوزه ما بايد زيادتر و جديتر کار کنيم؛ چه در بعد اقتصادي مانند بيکاري و گراني، چه در حوزه اجتماعي مانند آسيبهاي اجتماعي و مواد مخدر.
کد خبر: ۳۷۷۶۱۶
| | 9082 بازدید
دکتر محسن رضایی پس از سالها مبارزه با رژیم شاه، از فردای پیروزی انقلاب مسئولیتهای مهمی در نظام بر عهده داشته است. هماکنون مسائل مرتبط با پیروزی انقلاب و مدیریت کشور، موضوع گفتوگوی مفصلی است که متن کامل آن را میتوانید در اینجا بخوانید.
به گزارش «تابناک»، رضایی درباره اهمیت مسائل اقتصادی و مدیریتی در فضای جاری کشور بر این باور است که ده سال اول انقلاب بسیار پرحادثه بود؛ از شورش و جنگ تا ترور و... و شاید کمتر کسی گمان میکرد که پس از پایان جنگ، ما در دهههای بعدی جنگ نداشته باشیم؛ اما من این فکر را کردم و اطمینان داشتم در سالهای بعد، ما حادثه امنیتی در کشور نخواهیم داشت و به همین دلیل هم بیشتر ذهن خود را روی اقتصاد و ضرورت حل مشکلات اقتصادی و معیشتی مردم متمرکز کردم. اقتصاد ایران در ابعاد مدیریتی و الگوسازی باید ساخته میشد.
به همین دلیل هم فعالیتهای من بر همین اساس استوار بود و حتی وقتی در انتخابات ریاستجمهوری شرکت میکردم، دغدغه در حل مشکلات مردم خصوصا در حوزه اقتصادی را داشتم. البته این را هم بگویم که بسیاری از آقایان با نظر من موافق نبودند و خطر جنگ را احساس میکردند اما من، جنگ را در فقر و بیکاری میدیدم. به همین دلیل هم بود که شک نکردم باید از لباس نظامی خارج شوم و به فعالیتهای سیاسی و اقتصادی بپردازم.
فضای سیاسی کشور ما احساساتی است و کسانی که بتوانند بر موج احساسات سوار شوند، میتوانند موفق شوند. بسیاری از مشکلات هم از همین جا سرچشمه میگیرد. در حقیقت، چون بسیاری از رفتارهای سیاسیون هم پاسخ به نیازهای روبنایی و مقطعی مردم است و به همین خاطر هم در بسیاری مواقع، تصمیمگیریهای جامع نگری ندارد و زیربنایی نیست؛ مثالهایی که در حوزههای سبد کالا و یارانهها در سالیان اخیر دیدهایم، از همین دست است.
دبیر مجمع تشخیص مصلحت در مورد توجه به مقوله وحدت اظهار داشت: مسأله وحدت، فراقانونی و فراجناحی است. اگر دموکراسی و قوانین آن رعایت شود، نیازی نیست به وحدت پناه ببریم؛ اما ما چون بنیادیترین اصول را در این زمینه نمیدانیم، از وحدت صحبت میکنیم. مثلا یکی از قاعدههای دموکراسی این است که وقتی انتخابات تمام میشود، باید همکاری آغاز شود. اما اکنون آیا شما همکاری را میان طرفین میبینید؟ یا قاعده دیگر این است که در تمام دنیا که اروپا نمونه بارز آن است، میبینیم که وقتی گروه یا جریانی در انتخابات به پیروزی میرسد، دولت ائتلافی را تشکیل میدهد. ۶۰ تا ۶۵درصد از طرفداران خود را میآورند و مابقی را به گروههای دیگر میدهند. دقیقا این همان چالشی است که از آن مدیریت اتوبوسی یاد میشود.
در حقیقت، قاعده دموکراسی آمده و این را حل کرده اما در ایران تا بخواهد این مسأله حل شود، زمان زیادی طول میکشد. لذا مسائلی که الان داریم، قواعدی است که رعایت نمیشود.
مثلا هماکنون که دولت در حوزه پرونده هستهای در حال مذاکره است. برخی میآیند و مچگیری میکنند که کار بسیار اشتباهی است. باید صبر کنیم تا نتیجه مذاکرات مشخص شود و بعد هم نقد سازنده کنیم، نه اینکه مچگیری. اگر این اصول را رعایت کنیم، آن وقت میبینیم که وحدت حکم تقویتکننده برای مردمسالاری دینی را ایفا میکند. در این راستا به نظر میرسد که نقش نخبگان در تبلیغ و ترویج دموکراسی میتواند بسیار مفید باشد.
فرمانده جوان سپاه که در دهه اول خود شاهد پرورش نیروهای خبره و به نوعی کادرسازی بوده، یکی از مهمترین دستاوردهای انقلاب را کادرسازی و تبدیل جنگ به یک دانشگاه بزرگ میداند. به همین دلیل هم بود که بسیاری از نیروهایی که به مناصب مهم مدیریتی رسیدند، کسانی بودند که از دل همین دانشگاه بیرون آمده بودند و توانستند به کشور کمک کنند. این مسأله در دهههای بعد از جنگ، کمرنگ شد که بسیار موضوع بااهمیتی است و باید اکنون به آن پرداخته شود. چراکه اگر به آن توجه نشود، شاید در آینده در این حوزه آسیب ببینیم.
از نظر دکتر رضایی اینکه عناصر رژیم سابق بروند و نیروهای مردمی به جای آنها بیایند، تنها آرمان اصلی انقلاب نبود بلکه این در واقع مقدمهای بود برای رسیدن به هدفی بزرگتر که همان ایجاد جامعهای آرمانی است. در این حوزه ما باید زیادتر و جدیتر کار کنیم. چه در بعد اقتصادی مانند بیکاری و گرانی، چه در حوزه اجتماعی مانند آسیبهای اجتماعی و مواد مخدر، در حوزههای جوانان، ازدواج و مسائلی از این دست، پروندههای بازی است که باید حتما به آن پرداخته شود.
گزارش خطا
نظرسنجی
آیا جام جهانی میتواند مانع جنگ آمریکا با ایران شود؟